Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Het gezicht van Zeeland

30 oktober 2021 Siebrand Krul

Wie Zeeland zegt, zegt zee, strand en mosselen. Maar Zeeland kent ook een unieke boerencultuur, met historische zwarte schuren met witte kozijnen en deurposten. Deze monumentale schuren hebben eeuwenlang het gezicht van Zeeland bepaald, maar staan nu op het punt te verdwijnen. Door de modernisatie van de landbouw en het feit dat er veel schuren zijn gesloopt verandert het landschap.

Vooral in de gemeente Borsele is de traditionele Zeeuwse schuur nog een beeldbepalend element in het landschap. En als het aan de gemeente ligt, blijft dat ook zo in de toekomst. ‘Wat is Borsele zonder de zwarte boerenschuur? Het is een element van ons landschap wat heel karakteristiek is en dat willen we dus zeker behouden’, aldus wethouder Kees Weststrate.
Veel schuren kampen met achterstallig onderhoud en moeten in de nabije toekomst worden opgeknapt. Volgens Weststrate is er voor eigenaren van een Rijksmonument of een gemeentelijk monument subsidie beschikbaar.
Weststrate is zich bewust van het feit dat er ook boeren zijn die het onderhoud van een Zeeuwse schuur te intensief en te duur vinden en daarom hun schuur afbreken en vervangen door een grote moderne loods. Oude bijgebouwen op een boerenerf staan ook vaak in de weg van de grote machines. Bovendien zijn de meeste oude schuren niet meer geschikt voor het materieel dat tegenwoordig over de weg rijdt en dus ook in die schuur moet. En die boer heeft wel een bedrijf te runnen.

Bron: Boerderijenstichting Zeeland.

De Zeeuwse schuur is een schuurtype dat voornamelijk in Zeeland en op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee voorkomt. Het meest opvallende aan de grote houten Zeeuwse schuur, is het scherpe wit van de kozijnen en deurposten tegen het zwart van de geteerde houten wanden. Een ander specifiek kenmerk van de traditionele Zeeuwse schuur is het rieten dak. Eerst hadden de schuren nog een dak van stro, dat de boeren zelf oogstten en een relatief goedkope dakbedekking was. Alleen heel rijke boeren konden een rieten dak betalen. Aan het eind van de 19de eeuw kwamen er ook daken met rode pannen.
De meeste Zeeuwse schuren zijn behoorlijk groot en werden meestal met een kopgevel naar het noordwesten gebouwd om schade door noordwesterstormen zo veel mogelijk te voorkomen. In de Zeeuwse boerenschuur zijn de dorsvloer, tasruimte voor de oogst, koe- en paardenstal onder één dak bijeengebracht.
Na 1850 werden de boerenbedrijven in Zeeland kleiner. Bovendien nam het verbouwen van granen en peulvruchten af. De aardappelen en suikerbieten, die ervoor in de plaats kwamen, werden niet in schuren opgeslagen. Daarom werden bij nieuwe boerderijen kleinere schuren gebouwd en werden veel van de oude grote schuren afgebroken of kleiner gemaakt.

Bron: Zeeuwse Ankers.

Ook de boerderijenstichting Zeeland vindt het jammer dat er steeds meer traditionele boerenschuren verdwijnen uit het Zeeuwse landschap en worden vervangen door moderne varianten. ‘Gelukkig zijn er ook loodsen die passen in het landschap en lijken op de traditionele boerenschuur van vroeger. Alleen worden er dan andere materialen gebruikt, zoals bijvoorbeeld planken van kunststof’, aldus Gerard Smallegange van de boerderijenstichting. Maar er gaat volgens hem niets boven een echte houten schuur met rieten dak en hij is dan ook erg blij met de aandacht en inzet van de gemeente Borsele om deze bijzondere gebouwen zoveel mogelijk in stand te houden. ‘De gemeente Borsele heeft altijd al oog gehad voor de schoonheid van het boerenlandschap.’ Smallegange is blij met de betrokkenheid van de gemeente, maar hoopt wel dat het niet alleen bij woorden blijft. ‘Er is al in 2013 een nota geschreven, waarin staat dat de gemeente de traditionele Zeeuwse boerenschuur binnen de gemeente in stand wil houden. Het wordt dus tijd dat dit ook in de praktijk zichtbaar wordt.’ Volgens hem moet er dus nog meer aandacht aan worden besteed met meer mensen en meer middelen. ‘Meer subsidie, minder regelgeving ten aanzien van het onderhoud en soepeler omgaan met het bestemmingsplan.’ De huidige schuren zouden volgens Smallegange uitstekend dienst kunnen doen als stalling van caravans of paarden. Ook zou je er appartementen van kunnen maken voor de verhuur.
Bron: Omroep Zeeland

Openingsbeeld bron: Zeeuwse Ankers.


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder