Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Witte Huis-bedenksels

26 augustus 2021 Siebrand Krul

Het Witte Huis in Washington D.C. is een van 's werelds bekendste gebouwen. Maar het had er gemakkelijk heel anders uit kunnen zien. In 1792 hield George Washington een wedstrijd om een huis voor de president te ontwerpen. De in Ierland geboren winnende architect James Hoban bouwde het neoklassieke herenhuis dat binnenkort bekend zou worden als het Witte Huis - en vandaag staat het beeld ervan in onze collectieve verbeelding geschroeid.

De president nam persoonlijk minstens zes ontwerpen in overweging, maar de runners-up werd onmiddellijk naar de geschiedenis verwezen. Veel van de originele tekeningen zijn gearchiveerd in het Maryland Centre for History and Culture en deze alternatieve visies op het Witte Huis zijn nu gedigitaliseerd. Voor het eerst kun je zien hoe het Witte Huis eruit had kunnen zien als er een andere wedstrijdinzending was geselecteerd.

Vivien Barnett, Curatorial Assistant bij het The Maryland Centre for History and Culture, geeft enig inzicht in wat er nodig is om deze plannen te behouden: ‘De plannen zijn momenteel ondergebracht in op maat gemaakte archiefopbergers. We gebruiken zuurvrije archiefborden om elke tekening in te klemmen, en de meeste hebben een op maat gesneden mal met venster, zodat het object nog steeds toegankelijk is. De meeste zijn ook bedekt met een vel mylar of zuurvrij weefsel om verdere bescherming te bieden. Daarnaast worden ze bewaard in een gesloten flatfile in een temperatuurgecontroleerde ruimte.’

Jeffersons plan voor het Witte Huis

Thomas Jefferson was op dat moment staatssecretaris en nauw betrokken bij de administratie van de wedstrijd. Maar hij was ook architect en liefhebber van klassiek Europese ontwerpen. Experts schrijven een verliezende inzending met het label ‘Abraham Faws’ toe aan Jefferson. De ‘echte’ Faws diende zijn eigen, amateuristische inzending in en het anonieme ontwerp van Jefferson werd later toegeschreven aan Faws vanwege een schrijffout. Jefferson zou in 1801 als president naar het Witte Huis verhuizen en het landhuis omschrijven als ‘groot genoeg voor twee keizers, één paus en de grote lama.’ Toch kon hij het niet laten om het uit te breiden, zuilengalerijen en andere tierlantijnen toe te voegen om het Witte Huis meer allure te geven.

Het plan van Philip Hart

De wedstrijd om het Witte Huis te ontwerpen maakte deel uit van een bredere uitdaging om architectuur te suggereren die recht deed aan de status van de machtszetel van Washington. Phillip Hart was een amateurarchitect – waarschijnlijk een professionele bouwer – die voorstellen indiende voor zowel het huis van de president als het Capitool. Harts Witte Huis echoot zijn vaag absurde schetsen van het Capitool. De verkorte bovenste verdieping en faux-renaissancestijl mist de stijl en verfijning die Washington wenste van een gebouw dat ‘in grootte, vorm en elegantie … verder zou moeten kijken dan het heden.’

Het plan van Andrew Mayfield

Andrew Mayfield Carshores was een taalkundige en voormalig Brits soldaat en leraar. Zijn eenvoudige ontwerp weerspiegelt pre-revolutionaire oorlogsarchitectuur, gekenmerkt door Amerika’s koloniale periode van gebouwen in Georgische, Engelse stijl. De steile daken van Carshore worden begrensd door een loden loopbrug, met een regenwaterreservoir in het dak van het hoofdblok. Maar voor de juryleden miste zijn werk een vitale vonk. Volgens architectuurhistoricus Hugh Howard was Carshore een ‘gentleman amateur’ en zijn afgewezen inzending is misschien wel het enige gebouw dat hij ooit heeft ontworpen.

Het plan van Jacob Small

Jacob Small diende vier inzendingen in voor de wedstrijd van 1792. Auteur Patrick Phillips-Shrock benadrukt dat de ontwerpen van Smalls Witte Huis werden geïnspireerd door twee iconische gebouwen uit die tijd: Mount Vernon, het plantagehuis van George Washington en het Maryland State House in Annapolis. Small verbindt de stal en keukenblokken via arcades met het hoofdgebouw. Maar zijn doolhofachtige interieur van gangen en mysterieuze trappen zou onpraktisch zijn geweest voor de president. Vreemd genoeg anticipeerde Small wel op ovale kamers voor het Witte Huis, maar hij slaagde er niet in ze op een zinvolle manier in zijn bredere ontwerp te integreren.

Het plan van James Diamond

James Diamond, oorspronkelijk afkomstig uit Ierland, was architect en bouwer. Diamonds White House ligt rond een rechthoekig hof. Diamond merkt echter over zijn ontwerp op dat ‘de Open Court kan worden veranderd in een Picture Gallery en Lighted from the Top, wat een groots effect zou hebben.’
Het ontwerp van Diamond bevat verfijnde ontwerpelementen zoals Ionische zuilen en raamkozijnen met frontons. Maar de trappen zijn onhandig ver van de ingang gepositioneerd, en de algehele grootsheid zou te sierlijk zijn geweest voor de smaak van George Washington.

De wedstrijd om het Witte Huis te ontwerpen weerspiegelt de democratie in Amerika zoals die zich ontwikkelde: de kans stond open voor iedereen, maar de prijs ging naar een man die de president al kende.
Het voorstel van Hoban beantwoordde aan de eisen van Washington – en vandaag, ondanks de toevoegingen en verfijningen door de jaren heen, is het moeilijk om het huis van de president op een andere manier voor te stellen. In feite zou de neoklassieke structuur van Hoban de federale bouwstijl van Amerika gaan typeren.
Bron: Europeana/G. John Cole


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder