Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Waals staal

16 september 2020 Siebrand Krul

Van 2 oktober tot en met 6 december 2020 loopt in Marcinelle, op de site van ‘Le Bois du Cazier’, de fototentoonstelling enFER. met werk van fotograaf Jo Struyven. De architecturale portretten van de Waalse staalindustrie omvatten panorama’s van de industriële sites en tonen ook de arbeiderswijken die gebouwd werden bij de industrialisering, alsook ruimere stadsgezichten en landschappen.

De industriële portretten werden frontaal, op een haast machinale wijze, gemaakt zonder perspectief. Alles wat het beeld kan vertroebelen werd verwijderd, hetgeen overblijft is een architecturaal plan dat esthetiserend werkt. Hierdoor geeft Struyven nog een laatste glansrol aan deze sites en stelt hij de discussie omtrent het behoud van van de laatste hoogoven (HF4) in Charleroi (Marcinelle) op scherp.

Zicht vanaf de terril des Piges. (Foto Jo Struyven)

Struyven moet op zowat elke terril van Charleroi tot Seraing geklommen zijn om de arbeiderswijken en stadsgezichten te fotograferen. Door al het overbodige te verwijderen, wordt de ruwe, pure realiteit van de typische Waalse arbeiderswijken extra versterkt. Struyven werkte zes jaar aan dit project. Intussen verdwenen sommige sites en zijn de foto’s stille getuigen van wat was, nu al van onschatbare, historische waarde.

Vanaf de terril Bayemont Saint Charles. (Foto Jo Struyven)

Industrie

enFER. toont de omvang van een enorme industrie die in 1960 ongeveer 130.000 mensen tewerkstelde. De staalindustrie lag aan de basis van de vijf immigratiegolven vanuit Vlaanderen naar Wallonië, waarvan de laatste in 1955. De staalindustrie was misschien zelfs de laatste ‘Belgische’ industrie. Sidmar werd in 1962 geïmplementeerd in de buurt van Gent en is een emanatie van Cockerill te Luik en ‘La Providence’ te Charleroi.

Vanaf de terril Epine, zicht op het oosten van Charleroi. (Foto Jo Struyven)

De tentoonstelling legt de impact van deze industrie op het landschap en de omgeving van Charleroi en Seraing vast. De skylines blijven op een merkwaardige manier verder evolueren: enerzijds door de afbraak ervan (Seraing) en anderzijds door de herovering van de natuur zelf, met prachtige ‘groene’ terrils die heuse berglandschappen evoceren. Ze onderstreept ook de verwevenheid van de woon- en werkfunctie. Een rauwe werkelijkheid, in schril contrast met de actuele evolutie naar lage emissiezones.
Een bezoek aan de indrukwekkende machinehal van ‘Le Bois du Cazier’ is dus meer dan ooit de moeite waard om het industriële erfgoed van ons land volop te (her)ontdekken en te beleven.

Vanaf de terril Sacre Francais. (Foto Jo Struyven)

Marcinelle

De woordspeling tussen ‘enfer’, de hel en ‘en fer’: uit ijzer. Allicht een mooie samenvatting van de mijnindustrie in de jaren vijftig en zestig in en rond Charleroi. De hel met de niet uit het collectief geheugen te wissen mijnramp in Marcinelle, waar op 8 augustus 1956, bij een brand in de mijn de ‘Bois du Cazier’, 262 slachtoffers vielen. Het werd de grootste mijnramp uit de Europese mijnbouwgeschiedenis. In 1967 werd de mijn gesloten. Nu is de site opgenomen in de lijst van Unesco-werelderfgoed met, naast de herdenking van de mijnramp, ook een industrie- en glasmuseum. Last but not least bevat de site ook bewandelbare terrils met een prachtig uitzicht over de stad.

Vanaf de terril des Piges. (Foto Jo Struyven)

Jo Struyven

Jo Struyven (geboren in 1961) is een autodidactische fotograaf die in Brussel leeft en woont. Zijn oeuvre omvat grote panoramische foto’s van voornamelijk kustlandschappen: de Belgische kust, de Britse kust, Lampedusa, Venetië, de Normandische kust en landingsstranden. Met enFER. breidt hij zijn werkterrein uit naar industriële sites.

Openingsbeeld: Gezicht vanaf de terril Naye a Bois. (Foto Jo Struyven)

enFER.
Van 2 oktober tot 6 december 2020.Le Bois du Cazier, Marcinelle.
80, Rue du Cazier, 6001 Charleroi
Elke dag open behalve op maandag. Dinsdag tot vrijdag: 09:00 tot 17:00
Zaterdag en zondag: 10:00 tot 18:00.
http://www.leboisducazier.be/


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder