Stelling

De wonderen zijn wel degelijk de wereld uit

Stem

Agenda

Bruegeljaar
Naar aanleiding van het herdenkingsjaar rond Pieter Bruegel de Oude, staat het voorjaar van BOZAR, het voormalige Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, in het teken van de artistieke productie tijdens de bruisende 16de eeuw. Met de double-bill Bruegel en zijn tijd, presenteert het museum twee grote tentoonstellingen rond de Renaissance in de Lage Landen: Bernard van Orley en Prenten in de eeuw van Bruegel.
Hadj in Amsterdam
Voor een kwart van de wereldbevolking is Mekka dé plek waar je een keer in je leven geweest moet zijn. Jaarlijks nemen miljoenen moslims deel aan de hadj, de belangrijkste islamitische bedevaart naar Mekka, waaronder duizenden Nederlanders en Belgen. Wat trekt de pelgrims? Welk verlangen drijft hen? Welke indrukken en ervaringen doen zij op, onderweg, ter plekke en na terugkomst?
Meesterschapsnacht
Geschiedenis- en cultuurliefhebbers noteren dinsdagavond 19 maart in hun agenda: dan vinden er in heel Vlaanderen en Brussel geschiedenisactiviteiten rond ‘meesterschap’ plaats. Op veel plaatsen staan Vlaamse Meesters uit de schilderkunst in de schijnwerpers, maar ook andere vormen van meesterschap komen aan bod tijdens de 17de Nacht van de Geschiedenis.

Noorse nazi-bomen?

30 mei 2018 Siebrand Krul

Er duiken nieuwe, onvermoede slachtoffers van de nazi’s op: bomen. Nee, geen bommen, maar bomen. Wat wil het geval: om hun peperdure slagschepen buiten de kwetsbare eigen havens te houden en snel inzetbaar te maken, verstopten de Duitsers hun zeevarend oorlogsmateriaal in Noorse fjorden. Een mooie uitvalsbasis in een land dat ze toch al onder controle hadden. Maar wat is dan de link met bomen?

Helemaal gerust waren de nazi’s niet op de veiligheid van slagschepen als de Tirpitz en de Bismarck, de zwaarste marineschepen ooit in Europa gebouwd, tot de dag van vandaag. Ze werden ook nog eens gecamoufleerd: met beschilderingen en met netten. Maar ook met een permanent rookgordijn (chloorsulfonzuur) die mist moest voorstellen. Dat heeft de bossen rond de fjorden aangetast, zo lijkt het nu uit jaarringenonderzoek. De theorie is dat het zuur de naalden aantastte waardoor hun fotosynthese tot stilstand kwam. Hier en daar heeft het dertig jaar geduurd vooraleer de groei weer normaal was.
Tot vier kilometer afstand zijn de groeiringen uit de bewuste jaren opvallend dun en bij één boom zijn negen achtereenvolgende jaren helemaal geen jaarringen te zien. Dat is een teken van stress, aldus de onderzoekers. Het is bij toeval ontdekt bij het fjord Käflord.

 

De Tirpitz in het Kafjord, deels door chrloorwolken aan het zicht onttrokken.

 

De Tirpitz schuilt in het Noorse fjord. Het gigantische slagschip hing als een schrikbarende dreiging boven de Noordelijke Atlantische Oceaan, evenals de Bismarck, reden voor de Britten om koste wat het kost de twee uit te schakelen. Dat lukte uiteindelijk. De schepen hebben de nazi’s weinig fortuin gebracht.

(Openingsbeeld: Minder schadelijk, maar een stuk bewerkelijker, was het camoufleren met in het militaire bedrijf gebruikelijke netten.)


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Plagen aan Europa’s rafelrand

Centraal in het boek Tussen drie plagen staat de overlevingsdrang van een onderdrukt volk in een klein land aan de rafelrand van Europa. Lijfland (het gebied van het hedendaagse Estland en Letland samen) was eeuwenlang een speelbal van elkaar beconcurrerende grootmachten

Lees verder

Kroniek

Bruidsstoet door wolven overvallen

De Weensche Zeit bevat een zeer sensationeel verhaal van een bruiloftsstoet, die in Russisch Azië door wolven overvallen werd. De bruiloftsstoet, 130 personen, reed in een dertigtal sleden van het dorp Obstipoff naar Tashkent op ongeveer dertig wersten vandaar. Haast was men in de stad aangekomen, toen de paarden plotseling teekenen van schrik gaven, die spoedig ook op de deelnemers van den stoet oversloeg. Troepen van honderden hongerige wolven kwamen van alle kanten opzetten en omringden de sleden.'

Lees verder

Heilige van de week

Walburga van Eichstätt

25 februari († 775 of 779) Deze naam betekent beschermster van het slagveld. Walburga is de dochter van de koning van Engeland. Als ze tien jaar is, sterft haar vader. Walburgis wordt in een klooster opgevoed. Als ze volwassen is gaat ze als missionaris naar Duitsland. Daar geneest ze zieken en redt een kind van de hongersdood. Na de dood van haar broer wordt ze abdis van het klooster in Heidenheim (Frankenland). Daar sterft ze. Later worden haar relieken naar Eichstätt overgebracht. Nu nog loopt er geneeskrachtige olie uit de rots waarop Walburga’s relieken zijn geplaatst.

Lees verder