Stelling

De zwarte Zwarte Piet verdwijnt - uiteindelijk

Stem

Agenda

Saskia eventjes thuis
Een van de meest persoonlijke meesterwerken van Rembrandt van Rijn, ‘Saskia en profil in kostbaar kostuum’ komt voor het eerst in ruim 250 jaar naar Nederland. Rembrandt voltooide het portret van zijn vrouw Saskia Uylenburgh kort na haar dood in 1642. Vanaf 24 november is het werk te zien in de tentoonstelling ‘Rembrandt & Saskia: Liefde in de Gouden Eeuw’ in het Fries Museum.
Schilder tussen de mensen
Van de Vlaamse schilder Adriaen Brouwer (ca. 1605-1638) is eigenlijk niet veel bekend. Hij werd geboren in Oudenaarde als zoon van een kartonschilder, maar woonde daar niet lang. Tijdens zijn turbulente leven zwierf hij door zowel de Noordelijke Nederlanden (Gouda, Amsterdam, Haarlem) als Zuidelijke Nederlanden. Hij stierf berooid in Antwerpen, waar hij ook nog enige tijd vastzat.

Giethoornchinezen

30 mei 2018 Siebrand Krul

Rust, schone lucht en een oer-Nederlands plaatje. Het pittoreske dorp Giethoorn in Overijssel staat bovenaan het lijstje van menige toerist uit Azië en het dorp heeft daar in toenemende mate last van. Het aantal toeristen overstijgt de bevolking: er wonen zo'n 2.600 mensen in Giethoorn, terwijl er jaarlijks honderdduizenden toeristen op bezoek komen. Die lopen allemaal over het smalle pad of varen door het dorp, waar geen wegen zijn.

Het voelt steeds meer als een openluchtmuseum, zegt Nick Altena in het radioprogramma Nieuws en Co. ‘Als bewoner ervaar ik dat zeker zo, zeker bij de Aziatische toeristen. Ze maken foto’s door je huis heen. Ze zetten hun lens gewoon op je raam.’ Altena woont al 22 jaar in Giethoorn en nu heeft hij zijn rolgordijnen maar dichtgetrokken. Ook heeft een hek om zijn huis heen, maar veel helpt dat niet: ‘ze klimmen er gewoon overheen’. Met enige regelmaat treft hij toeristen aan op het bankje naast zijn huis.

 

 

Intussen werkt Amsterdam aan plannen om de toeristenvloed naar die stad te spreiden. Dat heeft komische effecten: Eindhoven stelde voor om het Van Gogh Museum (miljoenentrekker) naar Brabant te verhuizen. Van Gogh had immers niks met Amsterdam en Amsterdam wil toeristen kwijt. Maar hiervan wil men in de hoofdstad niets weten. Giethoorn gooit het over een andere boeg en probeert met een speciale ‘omgevingsregisseur’ de balans te vinden tussen toerisme en leven. Omgevingsregisseur Bert Kleen vertelt dat hij moet werken in een spanningsveld: met economische belangen aan de ene kant en de leefbaarheid aan de andere.
Bijna iedereen vindt wel dat de toeristen erbij horen, benadrukt hij. Hij zegt weinig ‘Gietersen’ te hebben ontmoet die helemaal tegen toerisme zijn, maar merkt dat de tolerantie wat aan het afnemen is. ‘Als je jarenlang naast je buurman hebt gewoond, waarmee je zelfs je bruggetje deelt, en dat wordt een Bed and Breakfast, dan heb je ineens iedere dag een andere buurman. Dan krijg je minder het gevoel dat het dorp nog van jezelf is.’

 

Giethoorn 1926: een melkvaarder glijdt ongestoord met de bussen naar de melkfabriek.

 

Wie door Giethoorn wandelt, ziet op veel plekken huizen te koop staan. Toch is er nog geen sprake van Venetiaanse taferelen, waar de inwoners massaal verhuizen. Makelaar Martijn Mennink liet eerder weten dat hij niet de indruk heeft dat mensen wegtrekken. ‘Het zuidelijke en het noordelijke deel zijn nog heel idyllisch en rustig.’ Wel speelt de vergrijzing een rol denkt hij, omdat er veel huizen met grote tuinen en dus veel onderhoud zijn.
Vorig jaar kocht een Chinese ondernemer, die zijn kapitaal verdiende met de verkoop van babymelk, zeven panden op in Giethoorn. Alarmerend nieuws voor de inwoners, die vreesden dat hun dorp steeds meer zou worden ingenomen. Het avontuur was echter snel weer voorbij. De ondernemer heeft spijt van zijn investing. ‘Giethoorn is niet wat we ervan verwacht hadden’, zei hij in december tegen De Stentor. Inmiddels heeft hij de panden alweer te koop gezet.

 

Een rietsnijder passeert de gracht in 1997. Buiten het seizoen is het nog altijd goed toeven in het Overijsselse dorp. (RCE)

 

De gemeente Steenwijkerland gaat de slootjes beter toegankelijk maken, foutparkeren straffer aanpakken en spiegels langs de gracht vernieuwen, zodat schippers van rondvaartboten en toeristen beter zicht hebben op de boten die om de hoek varen.
Ondernemer Gabriella Esselbrugge heeft zich actief ingezet om meer Chinese toeristen naar Giethoorn te krijgen. Ze runt een familiehotel in het dorp. Ze komt regelmatig in China en probeert haar Aziatische gasten meer uitleg te geven over wat wel en niet gewaardeerd wordt in het dorp. ‘Daarom zijn we vier jaar geleden begonnen met uitgeven van de Giethoorngids, ook in het Chinees. Daarin leggen we uit dat Giethoorn een dorp is waarin gewoond, gewerkt en gerecreëerd wordt.’
Ze probeert vooral het begrip te vergroten. Toerisme hoort er nou eenmaal bij, zegt ze en Esselbrugge is blij dat de mensen massaal naar het dorp komen. ‘We zorgen graag dat mensen hiernaartoe komen en we zijn er blij mee dat er het hele jaar door gasten zijn. We kunnen moeilijk na de herfstvakantie tegen ons personeel zeggen: het was gezellig, we zien jullie volgend jaar weer.’
Omgevingsregisseur Kleen vat het treffend samen: ‘Gietersen vinden dat we wel gastvrij moeten zijn als dorp, maar we moeten het wel in goede banen leiden.’
(NOS)


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Wilhelmina niet, Hendrik wel

Sporthistoricus Jurryt van de Vooren heeft een buitengewoon aangenaam boek geschreven over de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Tal van deels onbekende aspecten passeren de revue. Die Spelen wekten bij mij altijd de indruk dat ze gericht waren op Amsterdam en omgeving. Niet helemaal ten onrecht, zo blijkt uit het boek.

Lees verder

Kroniek

IJsberende keizer

Het is zes uur in de ochtend wanneer de dienstdoende sergeant bij de Limburgse grenspost Witte Huis te Eijsden een stoet van negen auto’s ziet naderen. Groot is zijn verbazing wanneer één van de inzittenden zich bekendmaakt als Wilhelm II von Hohenzollern, dat Nederland hem asiel wil verlenen en dat hij graag verder wil.

Lees verder

Heilige van de week

Theresia van Avilla - 15 oktober († 1582)

De naam Theresia komt waarschijnlijk van het Griekse woord voor warmte, zomer, of het Griekse jageres. Misschien betekent de naam wel bewoonster van het eiland Thera, tegenwoordig Santorini.

Lees verder