Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Een rare snuiter

24 april 2017 Siebrand Krul

De parlementsverkiezingen in Nederland zijn achter de rug. Menig obscuur partijtje is zonder een zetel van het toneel verdwenen. Hetzelfde lot trof de Partij voor Ongehuwden bij de Tweede Kamerverkiezingen in 1967. Die partij kwam slechts vierhonderd stemmen tekort voor een zetel. Maar lijsttrekker mr. Pierre Koot liet het er niet bij zitten: hij diende een klacht in.

Volgens de jurist hadden er malversaties plaatsgevonden bij het tellen van de stemmen. Bij hoge uitzondering besloot de Tweede Kamer de stembiljetten te bewaren, voor het geval het tot een procedure zou komen bij het Europese Hof. Maar van een hertelling, waar mr. Koot op aandrong, kon geen sprake zijn.
Het was niet de enige actie waardoor mr. Pierre Koot, die door De Telegraaf de ‘eeuwige verliezer’ werd genoemd, in het nieuws kwam. Hij timmerde flink aan de weg. Koot bewoog zich een tijdje in de kringen van boer Koekoek, was oprichter en voorzitter van de Partij voor Volkswil en Referendum, idem van de Referendumpartij voor Arbeiders, de Referendumpartij voor de Middenstand, de Partij Referendum Legalisatie Hazardspelen, de Referendumpartij voor de Agrarische Sector, en lijsttrekker voor de Partij voor Ongehuwden.

 

Pierre Koot achter zijn piano in 1968, klaar om Chopin te spelen. (Nationaal Archief/coll. Spaarnestad/foto Pieter
van Acker)

 

Lichtelijk tragisch figuur

En hij was psychopaat. Althans, volgens De Orde van Advocaten. Dat blijkt uit een document aanwezig in het pas vrijgegeven archief van de Orde. Anderen noemden hem een ‘lichtelijk tragisch figuur’ en een ‘wat doorgedraaide’ jurist. Milder, maar ook niet heel mild.
Psychopaat of niet, in ieder geval was mr. Pierre J.H.C. Koot een kleurrijk figuur. Advocaat, voorstander van het referendum en homoseksueel. ‘Ongehuwden’ in de partijnaam stond voor homoseksuelen. En met de Partij voor Volkswil en Referendum pleitte hij voor afschaffing van de parlementaire democratie. Want met referenda kun je een land ook wel besturen.
Pierre Koot, geboren in 1914 in Nederlands-Indië, studeerde piano en rechten. Maar hij werd door de balie niet geaccepteerd. Formeel mocht de broer van de bekende hoffotograaf Max Koot zich dus geen advocaat noemen, hij moest het doen met de aanduiding jurist.
Begin jaren zestig kwam Koot in conflict met de Orde van Advocaten en in 1964 spande hij zelfs een kortgeding tegen de deken van de Orde aan. De Orde zou een staat in de staat zijn die verordeningen opstelde die – aldus Koot in een van de weinige keren dat hij zich diplomatiek uitdrukte – ‘in conflict met de wet’ waren. Doorgaans sprak hij over de Orde als een corrupte bende die zich aan klassenjustitie schuldig maakte. Hij verloor de kwestie. Kansloos.

 

Affiche voor Koots partij voor de parlementsverkiezingen van 15 februari 1967. (Het Geheugen van Nederland)

 

Strijder voor homorechten

Ene G.J. Blok was namens de Orde bij het kortgeding aanwezig en meldde de leden van de Algemene Raad van de Orde: ‘Eens temeer bleek dat mr. Koot een psychopaat is.’ En toegegeven, de archiefstukken lijken Blok gelijk te geven. Maar de Orde van Advocaten is niet bevoegd die diagnose te stellen. En helemaal gek was hij ook weer niet. Met de Partij voor Ongehuwden pleitte hij voor afschaffing van art. 248bis Wetboek Strafrecht, dat homo’s verbood wat hetero’s was toegestaan. Twee jaar na de dood van Pierre Koot (1969) verviel 248bis. Of referenda voldoende zijn om een land te besturen, is een andere vraag.
(Karin van den Born, eindredacteur Geschiedenisafdeling NTR)

 

(Openingsbeeld: Koot doet zijn beklag bij de Kiesraad, 20 februari 1967. (Foto Eric Koch/Nationaal Archief/coll. Anefo)

 

Lees nog veel meer boeiende geschiedenis-artikelen in de nieuwe G-GESCHIEDENIS. Nu overal te koop voor slechts € 5,50!


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder