Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Peyo in retrospectief

28 maart 2017 Siebrand Krul

In de VS heten ze Smurfs, in Italië worden ze de Puffi genoemd, in Japan zijn het de Sumafu. Dankzij de televisietekenfilms van de Hanna-Barbera Studio’s in de jaren tachtig, en meer recent de films van Sony, zijn de Smurfen wereldwijd een bekend fenomeen. De geestelijke vader van de Smurfen, Pierre Culliford alias Peyo, had dat niet aan zien komen.

Culliford werd in 1928 in Brussel geboren als zoon van een Britse geldwisselaar. In de jaren vijftig was hij een van de pijlers waarop het dagblad SPIROU (Robbedoes) rustte. Daarin publiceerde hij zijn onvergetelijke middeleeuwse serie ‘Johan en Pirrewiet’, waaruit in 1958 de Smurfen voortkwamen. De blauwe figuurtjes waren meteen een succes en staken Johan en de andere creaties van Peyo al gauw naar de kroon: ‘Steven Sterk’, het o zo sterke jochie, de kat ‘Poesie’.

 

 

Na enige tijd kreeg Peyo het zo druk dat hij assistenten moest inhuren. Hij zette een Studio op die ook vandaag nog zijn werk voortzet, bijna 25 jaar na zijn overlijden in 1992. Yvan Delporte, de hoofdredacteur tijdens de gouden jaren van Robbedoes, zei over Peyo: ‘Van alle stripauteurs die ik heb ontmoet, was Peyo met stip de beste verhalenverteller.’

 

 

Pierre Culliford had twee rolmodellen: Hergé en Walt Disney. Van de eerste leerde hij zijn grafische zuiverheid en rake vertelstijl. Van de tweede keek hij de kunst af om zijn creaties niet alleen op papier, maar ook op het witte doek en via merchandising tot leven te brengen.

 

 

Via een groot aantal zeldzame documenten (originele prenten, schetsen, foto’s, oude documenten) stelt de tentoonstelling in de Fondation Folon, in La Hulpe, een chronologisch parcours voor. Zo wordt het ongelooflijke succesverhaal van Peyo in beeld gebracht en maken we kennis met zijn meesterlijke beheersing van de stripkunst. De Fondation Folon deed een beroep op twee commissarissen om dit parcours samen te stellen: José Grandmont, al sinds vele jaren een medewerker bij Studio Peyo, en Hugues Dayez, de auteur van de biografie ‘Peyo l’enchanteur’.

Fondation Folon, La Hulpe


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder