Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Onmacht en droefenis

30 november 2015 Siebrand Krul

Na jarenlang soebatten tussen Haagse en Brusselse ambtenaren en politici werd in 2012 eindelijk het Salomonsoordeel over de Hedwigepolder geveld. Deze polder in Zeeuws-Vlaanderen wordt definitief ‘teruggegeven aan de natuur’. Dit met noeste arbeid gecultiveerde land wordt geofferd als compensatie voor het verlies van natuurwaarden als gevolg van de uitdieping van de Westerschelde. Een dramatische geschiedenis, formidabel verteld door Chris de Stoop.

Aan de Belgische kant van de grens waren al eerder vruchtbare landbouwgebieden ‘ontpolderd’, zoals dit proces in bureaucratisch jargon genoemd wordt. Chris de Stoop heeft in Dit is mijn hof op indringende wijze verslag gedaan wat zo’n politiek besluit met de bewoners van de getroffen streek doet. Deze journalist en schrijver groeide als boerenzoon in deze streek ten noorden van Antwerpen op. Na een familiedrama zag hij zich genoodzaakt om terug te keren naar de ouderlijke hoeve. Met verbijstering slaat hij de teloorgang van zijn geboortestreek gade. Hij bezoekt allerlei manifestaties en spreekt met de meest uiteenlopende personen die op een of andere manier bij de ontpoldering betrokken zijn.
De Stoop is niet de neutrale journalist die op afstandelijke wijze verslag van zijn bevindingen doet. Integendeel: hij kiest voor het engagement. De verontwaardiging, het onbegrip en de boosheid over de niet altijd even goed doordachte politieke besluiten spatten van de pagina’s. Op knappe wijze weet de auteur de fysieke aftakeling van zijn moeder te transformeren tot een metafoor voor de teloorgang van de boerenstand. Dit proces doet zich namelijk niet alleen in dit deel van het Vlaamse land voor, maar overal in Europa.
Dit aangrijpende relaas krijgt in mijn boekkast een ereplaats. Eindelijk is er een boek dat ik tussen De graanrepubliek en Het pauperparadijs van het schrijversechtpaar Frank Westerman en Suzanna Jansen durf te plaatsen.
(Cor van der Heijden)

Chris de Stoop
Dit is mijn hof
Amsterdam/Antwerpen, Bezige Bij
288 blz., € 19,90 ISBN 978 90 2349 321 1

Lees nog veel meer boeiende boekbesprekingen in de nieuwe G-GESCHIEDENIS. Nu overal te koop voor slechts 5,50 euro!


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder