Stelling

Rusland leert selectief uit zijn eigen geschiedenis

Stem

Agenda

Manhattan Masters

Het Haagse museum Mauritshuis wist een zeer bijzondere tentoonstelling voor elkaar te krijgen: tien schilderijen van Hollandse meesters uit The Frick Collection in New York. Voor het eerst in zijn bestaan zal het Amerikaanse museum deze kunstwerken in bruikleen geven aan een Europees museum, terwijl het eigen gebouw wordt gerenoveerd.

Op weg naar het einde

Na restauratie is De dood van Maria van Hugo van der Goes terug in het Sint-Janshospitaal. Oog in oog met de dood. Hugo van de Goes, oude meesters, nieuwe blikken is een studie naar de sterfelijkheid. Samen met Jan van Eyck (1390-1441) en Rogier van der Weyden (ong. 1399-1464) is Hugo van der Goes (1440-1482/83) één van de spilfiguren van de Vlaamse Primitieven.

Battling Siki en het wonderlijkste boksgevecht

19 december 2012 [412] Olivier Keun

Ondanks alle moeite die bokspromotors deden, leek het gevecht om de halfzwaargewicht-titel in 1922 tussen de populaire Europese kampioen Georges Carpentier en de nogal obscure Senegalese vechtjas Amadou Mbarick Fall (beter bekend als Battling Siki) weinig om het lijf te hebben. Dat pakte nogal anders uit.

In de aanloop naar het gevecht op 22 september 1922 schreven de kranten dat de strijd binnen zes ronden achter de rug zou zijn; meer had de Franse kampioen zeker niet nodig. Toch trokken meer dan 50.000 Parijzenaars naar de Vélodrome Buffalo (genoemd naar de cowboy-held) en braken daarmee voor het eerst door de grens van een één miljoen francs-gedoteerde boksmatch. Carpentier was een oorlogsheld en bij zijn landgenoten geliefd. Battling Siki was graag bereid de emoties nog wat op te poken. Hij werd aangekondigd als de ‘jungle Hercules’ en in kranten omschreven als iemand die vecht ‘als een leopard’, met ‘enorme spiermassa’s’ onder zijn zwarte huid, en blinkend witte tanden ‘zo typerend voor een negroïde’. Om zijn onverschrokkenheid te bewijzen had Siki zich met een hamer op het hoofd laten slaan ‘en er amper wat van gemerkt’. Siki’s manager, Charlie Hellers, sprak van ‘gorilla-vaardigheden en dito manieren’ van zijn pupil. ‘Hij is een wetenschappelijke aap’, aldus Hellers, ‘stel je een aap voor die heeft leren boksen en je hebt Battling Siki’. Siki snoefde dat hij Carpentier in de eerste ronde knock out zou slaan, want hij was vast van plan om zo snel als mogelijk om de wereldtitel zwaargewicht te vechten, ‘waarschuw Jack Dempsey maar vast’.

Voor 80.000 toeschouwers
Siki was geboren en getogen in Saint-Louis, Senegal en emigreerde als teenager naar Frankrijk. Later bekende hij nimmer een jungle te hebben gezien. Hij werd veel in Parijs gezien, duur gekleed met een sjieke hoed op zijn hoofd, soms met zijn huisdier, een aapje, op zijn schouder. Hij trainde naar eigen zeggen op de dansvloer en leefde op een dieet van kaviaar en cognac.
In de namiddag van 22 september 1922 persten dus ruim 50.000 fans zich in de Vélodrome om Carpentier zijn titel te zien verdedigen. De ‘orchid man’, zo genoemd vanwege de talrijke onderscheidingen, bokste al professioneel sinds zijn veertiende. Voor zijn gevecht tegen Siki had hij een grootse strijd tegen Jack Dempsey voor 80.000 toeschouwers om de wereldtitel zwaargewicht verloren. Dat was ’s werelds eerste één miljoen dollar-gevecht geweest. Ondanks het verlies straalde de toekomst Carpentier nog tegemoet en zijn managers wilden dan ook geen risico op een rare strijd tegen Siki. Met succes stelden ze hem een deal voor om het gevecht te verliezen, tegen een leuk bedrag uiteraard. Siki ging akkoord op voorwaarde dat Carpentier hem niet al tezeer zou toetakelen. Wat volgde werd één van de wonderlijkste boksgevechten uit de geschiedenis.

Mislukte omkoping
Siki gaf later de omkoping toe, maar het is de vraag of Carpentier weet had van de actie van zijn management. Al in de eerste van de voorziene twintig ronden viel Siki op zijn knieën, kwam overeind en begon schijnbaar ongecoördineerd om zich heen te zwiepen. In de derde rond kreeg hij een voltreffer en ging neer. Bij het opnieuw staan liep hij recht op zijn tegenstander af, met de armen langs zijn zij: een vreemde uitnodiging voor de genadeklap. Die kreeg hij dan ook en Siki ging opnieuw gestrekt. Nu had de Senegalees er schoon genoeg van: wat meende Carpentier wel niet? Er was een duidelijke afspraak om niet te hard op hem in te slaan en nu deed Carpentier dat tóch. Siki zei later tegen een vriend dat hij Carpentier tijdens het gevecht had gewaarschuwd zich aan de afspraken te houden, maar de Fransman luisterde niet. Vanaf dit moment werd het een serieus gevecht. Siki ging nu stevig van zich afbijten in de vierde ronde en kreeg zijn tegenstander tegen de grond. In de vijfde en zesde ronde ontspon zich een gelijkwaardige strijd waarbij de neutrale toeschouwer vaststelde dat Siki vreemd genoeg fitter was dan Carpentier. De laatste verloor zijn beheersing en gaf de Afrikaan een kopstoot, waarop Siki tegen het canvas sloeg. Deze stond op om te protesteren bij de scheidsrechter, maar onmiddellijk begon Carpentier opnieuw op hem in te slaan. Daarbij gleed de Fransman uit en viel. Siki, kennelijk even verward, hielp hem overeind, waarop Carpentier hem met een linkse keihard tegen het hoofd sloeg, vlak voor de gong. Siki stoof hem achterna, maar werd in bedwang gehouden door zijn helpers.

Kentering in het gevecht
Meteen aan het begin van de zesde ronde was Siki ontketend: hij sloeg Carpentier waar hij hem maar kon raken, inclusief een enorme uppercut. Dat was de Fransman teveel; hij ging neer onder een regen aan scheldwoorden van Siki. De orchid man lag er onttakeld bij, met een gebroken neus, een zwaar gezwollen oog en één been half in de touwen. Bij terugkeer van Siki in zijn hoek schreeuwde manager Charlie Hellers hem toe ‘wat hij in godsnaam had gedaan?’ ‘Hij sloeg me’, aldus het in deze ambiance wonderbaarlijke antwoord van Siki.
Arbiter Henri Bernstein nam niet meer de moeite tot tien te tellen. Hij begon via de microfoon te vertellen dat hij Siki ging diskwalificeren wegens ongeoorloofd boksen: hij zag de uppercut als een kniestoot in het middenrif. Dat had hij beter niet kunnen doen. Hij werd overschreeuwd door de woedende menigte, die het voor Siki opnam. Het publiek vond dat hun held was verslagen door een betere bokser en daar moest de scheidsrechter van afblijven. De situatie werd grimmig en Bernstein voelde zich bedreigd. De spanning werd enigszins geneutraliseerd met de aankondiging dat de jury zich ging beraden. Dat duurde een uur en de uitslag kon in deze verhitte sfeer niet anders zijn dan dat de arbiter werd gecorrigeerd en Siki tot nieuwe Europees kampioen werd uitgeroepen.

Aan lager wal
Siki werd een publiekslieveling en een graag geziene figuur in nachtclubs in Parijs, omstuwd door vrouwen, en hij werd flanerend op de Champs Elysée gesignaleerd, gekleed in een smoking met bijpassende hoed, een pup-leeuw losjes aan een lijntje.
Carpentier bokste nog enkele jaren maar slaagde er niet meer in zijn titel terug te veroveren. Hij vertrok naar de Verenigde Staten om daar in het vaudeville-circuit op te treden als zanger-danser. Battling Siki wees verschillende verzoeken af voor grote boksgevechten in de VS, maar hapte toe om zijn Europese titel op het spel te zetten tegen Mike McTigue, in Dublin, nota bene op de nationale Ierse feestdag, St. Patrick’s Day. Of dat van invloed was, zal altijd onzeker blijven, feit is dat Siki het gevecht op dubieuze gronden bij juryuitslag verloor.  Hij verhuisde naar New York en raakte aan lager wal. Hij werd alcoholist die om de haverklap in de politiecel belandde. In de vroege uurtjes van 15 december 1925 slenterde Amadou Mbarick Fall, alias Battling Siki, door Hell’s Kitchen in de West Side van New York toen hij twee kogels in zijn rug kreeg, ineenzakte en ter plekke stierf. Er werd wel beweerd dat de 28-jarige was omgebracht vanwege niet betaalde schulden, maar de zaak bleef onopgelost. Het stoffelijk overschot werd na een afscheidsdienst in New York overgebracht naar Senegal.
(Siebrand Krul)


Zoeken

Vul hieronder uw zoekterm in:



Boekbespreking

Het gezicht van de Eerste Wereldoorlog

Vol van haat voor alles wat Duits was, kon de Britse soldaat F.A.J. ‘Tanky’ Taylor er niet aan weerstaan om een krijgsgevangene die hij ‘een bijzonder lelijk specimen’ vond de huid vol te schelden. Als reactie haalde de Duitser een aantal foto's uit zijn borstzak. ‘De eerste foto toonde een hoofd, maar onder de ogen, die een meelijwekkende, wanhopige blik hadden, was helemaal geen gezicht te zien. Alleen maar een afschuwelijke puinhoop.

Lees verder

Kroniek

Wilde anti-piratenactie

Op 9 november 1822, tweehonderd jaar geleden, vond voor de kust van Cuba een zeeslag plaats tussen de schoener USS Alligator van de Amerikaanse marine en een squadron van drie piratenschoeners. De actie moest een einde maken aan de piraterij in West-Indië. Zo’n 25 kilometer van Matanzas, Cuba, had een grote bende piraten verschillende schepen gekaapt en hield ze vast voor losgeld.

Lees verder

Heilige van de week

Carolus Borromeus

4 november († 1584) Carolus is een Latijnse vorm van het Germaanse woord karel of kerel, dat vrije man betekent. Al op drieëntwintig jarige leeftijd is Carlo kardinaal en aartsbisschop van de Italiaanse stad Milaan. Zijn oom is paus en kan deze slimme jongeman goed gebruiken in Rome. Hij geeft hem het bestuur van de pauselijke staat. Aartsbisschop van Milaan is hij, tot zijn verdriet, alleen maar in naam.

Lees verder